یا مهدی مددی

گفت: شاید 13 سال دیگه غیبت پایان بگیره.

آه از نهادم بلند شد. نا خدا گاه گفتم: 13 سال! واییییییییییییییییییی چقدر دیر.

وای چقدر دیگه آدم باید کشته بشه . می بینی الان چقدر آدم داره کشته می شه . دین ها داره از بین می ره ؟ وای تا 13 سال دیگه که چیزی باقی نمی مونه.

غافل از اینکه این ما هستیم که آماده نیستیم .

بعد از کمی با خودم گفتم : خب حالا اگه الان ظهور کنن تو آماده ای؟

قاطعانه گفتم: نـــــــــــــــه

اگه همین الان زنگ خونه رو بزنن بگن بیا آقا صدات کرده بری تو سپاهش کارت داره. می گم : یه لحظه و احتمالا این یک لحظه شاید تا یکسال هم طول بکشه.

وای که اگه اینقدری که برای دیدن آخرین مطالب فلان سایت و وبلاگ ، آخرین قسمت فیلم و سریال فلان و خیلی چیز های دیگه شوق داریم و برنامه ریزی می کنیم برای آمدنش شوق داشتم دیگر شاید 13 سال دیگر طول نمی کشید. 13 لحظه هم نمی شد.

فقط 313 نفر مشتاق می خواهد. فقط 313 نفر . از اینهمه آدم که روی زمین زندگی می کنن فقط 313 نفر.

شاید خنده دار باشد که حتی به این تعداد کم هم آدم روی زمین زندگی نمی کنه .

همه ادای آدم های منتظر رو در میاریم . دعای فرج می خونیم . می ریم جمکران و خیلی کارهای دیگه دریغ از اینکه از ما اینها رو نمی خوان .

بلکه فقط اینقدر باید قبولشون داشته باشیم که اگه بهمون گفتن بشین تو آتش بدون لحظه ای فکر بنشینیم .

حالا این طوری هستیم ؟

بچه ها مون رو این مدلی تربیت می کنیم؟

چقدر آدم های دیگه باید کشته بشن ؟

چند تا زورگو دیگه باید قد علم کنن؟

چقدر شیعه باید کشته بشه ؟

و ......

تا ما به خودمون بیاییم؟

بفهمیم

اماممون تنهاست و منتظر ما


موضوعات مرتبط: دل نوشته من
[ پنج شنبه بیست و چهارم دی 1394 ] [ 21:31 ] [ مامان ] [ نظرات خاموش ]

بخوان مارا

منم پروردگارت

خالقت از ذره ای

 ناچیز

                                   صدایم کن

 

مرا آموزگار مادر خود را قلم را

علم را من هدیه ات کردم.

                                بخوان مارا

 

 منم معشوق زیبایت

 منم نزدیک تر از تو به تو

اینک

                              صدایم کن

 

رها کن غیر مارا

سوی ما باز آ

منم پروردگار پاک و بی همتا

منم زیبا که زیبا بنده ام را دوست میدارم.

 تو بگشا گوش دل

 پروردگارت با تو میگوید:

تو را در بیکران دنیای تنهایان

رهایت من نخواهم کرد

بساط روزی خود را به من بسپار...

رها کن غصه یک نان و آب کوچک فردا

 تو راه بندگی طی کن.

عزیزا

 من خدایی خوب میدانم

 تو دعوت کن مرا بر خود

به اشکی

یا خدایی

میهمانم کن

که من چشمان اشک آلوده ات را

دوست میدارم.

طلب کن خالق خود را

بجو ما را

تو خواهی یافت

که عاشق میشوی بر ما

 و عاشق میشوم بر تو

 که وصل عاشق و معشوقم

آهسته میگویم:

                                              "خدایی عالمی دارد!"

 

قسم بر عاشقان پاک با ایمان

قسم بر اسبهای خسته در میدان

تو را در بهترین اوقات آوردم

قسم بر عصر روشن

                               تکیه کن بر من

 

قسم بر روز

هنگامی که عالم را بگیرد نور

قسم بر اختران روشن اما دور

                             رهایت من نخواهم کرد.

 

بخوان مارا

که میگویی که تو خواندن نمیدانی؟!؟! تو بگشا لب

تو غیر از ما خدای دیگری داری؟

رها کن غیر ما را

آشتی کن با خدای خود

 

تو غیر از ما چه میجویی؟

تو با هر کس به جز با ما چه میگویی؟

وتو بی من چه داری؟

                                             هیچ!

 

بگو با ما چه کم داری عزیزم؟

                                             هیچ!

 

هزاران کهکشان و کوه و دریا را

و خورشید وگیاه و نور و هستی را

برای جلوه ی خود آفریدم من!

 ولی وقتی تو را من آفریدم

بر خودم احسنت میگفتم !

 

تویی زیبا تر از خورشید زیبایم

تویی والا ترین مهمان دنیایم

که دنیا بی تو چیزی چون تو را کم داشت

تو ای محبوب دنیایم

                              نمی خوانی چرا ما را؟

 

مگر آیا کسی هم با خدایش قهر میگردد؟

 هزاران توبه ات را گرچه بشکستی

ببینم من تو را از درگهم راندم؟

 اگر در روزگار سختی ات خواندی مرا

اما به روز شادی ات یک لحظه هم یادم نمیکردی!

                                                      به رویت بنده ام من هیچ آوردم؟

 

 که می ترساندت از من؟

رها کن آن خدای دور

آن نا مهربان معبود

آن مخلوق خود را

این منم پروردگار مهربانت

خالقت

                                         اینک صدایم کن

 

 مرا با قطره ی اشکی.

به پیش آور

دو دست خالی خود را

با زبان بسته ات کاری ندارم

لیک غوغای دل بشکسته ات را من شنیدم

غریب این زمین خاکی ام

آیا عزیزم حاجتی داری؟

تو ای از ما کنون برگشته ای اما

کلام آشتی را تو نمی دانی؟

ببینم چشمهای خیست آیا گفته ای دارند؟

بخوان مارا بگردان قبله ات را سوی ما

اینک وضویی کن خجالت میکشی از من؟

بگو ...

جز من کس دیگر نمی فهمد

به نجوایی صدایم کن

بدان آغوش من باز است

 برای درک آغوشم شروع کن!

یک قدم با تو

تمام گام های باقی اش با من!

 


موضوعات مرتبط: دل نوشته های دیگران
[ شنبه بیست و یکم شهریور 1394 ] [ 18:37 ] [ مامان ] [ یک نظر ]

جای ماهی کجاست؟ در دریا
پس چرا زیر خاکها بودند؟
ماهی و خاک! قصه تلخی است
کاش در آبها رها بودند

دست بسته به شهر آوردند
صد و هفتاد و پنج ماهی را
ماهی و دست بسته زیر خاک!
من نمی فهمم این سیاهی را

این سیاهی که یک نفر با خاک
بکشد ساکنان دریا را
ماهی و دست بسته زیر خاک
حل کند یک نفر معما را!

بیست و نه سال منتظر بودیم
پیرمان کرد داغ ماهی ها
خانه روشن شد از رسیدنشان
تا که طی شد فراق ماهی ها

175


موضوعات مرتبط: دل نوشته های دیگران
[ سه شنبه بیست و ششم خرداد 1394 ] [ 16:47 ] [ مامان ] [ 6 نظر ]

تحریم


موضوعات مرتبط: دل نوشته من
[ دوشنبه چهارم خرداد 1394 ] [ 21:28 ] [ مامان ] [ 3 نظر ]

شعبان شد و پیک عشق از راه آمد

عطر نفس بقیه الله آمد

با جلوه سجاد و ابوالفضل و حسین

یک ماه و سه خورشید در این ماه آمد

میلاد


موضوعات مرتبط: دل نوشته من
[ پنج شنبه سی و یکم اردیبهشت 1394 ] [ 18:24 ] [ مامان ] [ یک نظر ]

یمن


موضوعات مرتبط: دل نوشته من
[ پنج شنبه سی و یکم اردیبهشت 1394 ] [ 11:6 ] [ مامان ] [ بدون نظر ]

خوش به حال تو، در شب جمعه

زائر حضرت رضا بودي

با تو ام آي حضرت باران

ظهر روز دهم كجا بودي

 

باران

باران


موضوعات مرتبط: دل نوشته های دیگران
[ سه شنبه بیست و دوم اردیبهشت 1394 ] [ 18:0 ] [ مامان ] [ بدون نظر ]

میلاد امیر المومنین ، سید الوصیین ، مولی الموحدین ، حضرت علی ابن ابیطالب علیه السلام و روز پدر  بر تمامی شیعیان و عدالت‌طلبان جهان  مبارک باد.

میلاد


موضوعات مرتبط: دل نوشته من
[ شنبه دوازدهم اردیبهشت 1394 ] [ 15:41 ] [ مامان ] [ بدون نظر ]
.: Weblog Themes By WeblogSkin :.
درباره وبلاگ

من خدا را دارم
کوله بارم بر دوش
سفری می باید
سفری تا ته تنهایی محض
هر کجا لرزیدی
هرکجا ترسیدی
فقط آهسته بگو
من خدا را دارم
نويسندگان

بخش های دیگر

فتوبلاگ من
پرسش و پاسخ
یادداشت بازدیدکنندگان
گالری وبلاگ

جستجو

دوستان من

امکانات وب